Ratuj Maluchy – inicjatywa rodziców i nauczycieli przeciwnych nieprzygotowanemu obniżeniu wieku szkolnego.
Oficjalna strona MEN dotycząca reformy programowej: “Na tej stronie internetowej znajdą Państwo opis planowanych zmian organizacyjnych oraz obszerne fragmenty przygotowywanego dokumentu: podstawa programowa kształcenia ogólnego dla przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjów i szkół pogimnazjalnych, a także miejsce do zgłaszania uwag i opinii”.
Strony poświęcone edukacji domowej: www.edukacjadomowa.pl oraz www.edukacjadomowa.piasta.pl.
Rodzice na plusie – zapis audycji w Radiu Plus dotyczących edukacji, zwłaszcza w kontekście kształtowania partnerstwa rodziców, szkoły i społeczności lokalnej.
Fundacja “Edukacja dla przyszłości” oraz “Niezbędnik rodzica” tej fundacji.
Uczmy się – “Strona stworzona dla rad rodziców i wszystkich rodziców zainteresowanych tym, jak szkoła funkcjonuje, jak mogłaby funkcjonować, jak wspierać dziecko w nauce i jak uczyć się efektywnie”. Strona jest w budowie, ale już teraz jest na niej wiele materiałów dotyczących edukacji i roli rodziców w tym procesie.
Fundacja “Rodzice szkole”. Druga strona tej samej fundacji znajduje się tutaj.
Monitor Edukacji – “Społeczny Monitoring Edukacji jest obywatelską kontrolą władz oświatowych. Celem monitoringu jest gromadzenie informacji, upowszechnianie jej i reagowanie na te działania władzy, które mogą prowadzić do naruszania zasad demokratycznego państwa prawa, ograniczania wolności i autonomii szkół, nauczycieli, rodziców i uczniów, naruszania praw człowieka i obniżania jakości edukacji. Przedmiotem zainteresowania SME są przede wszystkim działania Ministra Edukacji Narodowej, kuratorów oświaty, parlamentarzystów, władz lokalnych a także skutki tych działań dla edukacji”.
Moja starsza córka poszła do szkoły w wieku siedmiu lat, a młodsza w wieku sześciu lat (żona też rozpoczęła naukę szkolna w wieku sześciu lat). Ani córki, ani żona, ani ja nie jesteśmy w stanie powiedzieć, który z tych systemów jest zdecydowanie lepszy. Każde dziecko jest inne i decyzję o rozpoczęciu nauki w (zalecanym) wieku sześciu czy siedmiu lat należy pozostawić rodzicom. Opinie w tej sprawie może wyrażać każdy - ale nikt nie jest w stanie udowodnić, który z systemów rozpoczynania nauki szkolnej jest rzeczywiście lepszy i korzystniejszy dla dzieci. Jeżeli wspierający akcję eksperci potrafią to udowodnić, to dobrze byłoby, aby to udowodnili. W edukacji należy poszukiwać rozwiązań alternatywnych, a nie wyłącznie obligatoryjnych (zob. posty w blogu “Ocenianie uczniów i inne nierozwiązane problemy” http://aleksander-janik.blog.onet.pl). Największym pozytywem całej akcji jest to, że rodzice przestali być obojętni i chcą mieć wpływ na kształcenie swoich dzieci, ale powinni to robić nie w swoim - ale w interesie dzieci. Od wielu już lat głoszę tezę, że najlepszymi rzecznikami praw dzieci są ich rodzice!
Jeżeli dziesięciu egzaminatorów zewnętrznych niezależnie od siebie oceni dowolny sprawdzian czy też pracę maturalną na tą samą liczbę punktów, to udowodnią, że system egzaminów zewnętrznych jest rzetelny i ma sens. Dlaczegóż więc CKE nie przeprowadziła dotychczas takiego dowodu? Ponieważ nie tylko system egzaminowania zewnętrznego, ale i powiązany z nim łańcuszek przedsięwzięć reformatorskich runąłby jak domek z kart.